Marketing is de afgelopen tientallen jaren van steeds groter belang geworden voor het verkopen van producten. Het gezicht en/of lichaam van knappe mannen en vrouwen wordt ingezet op verpakkingen en in reclames. Denk aan het über blije Kinder Bueno joch of de strak afgetrainde godin op de cover van een willekeurig vrouwenblad. Echter is in de loop der tijd de vorm en de gedaante van het model drastisch veranderd. Zo is er de laatste jaren veel kritiek op de te dunne modellen, die slecht zouden eten en geen voorbeeld zouden mogen zijn voor jonge meisjes. Er worden steevast termen als anorexia en boulimia in de strijd gegooid om dit te onderbouwen. Maar gelukkig was daar ineens de oplossing: het plus size model. Want een beetje te dik zijn mag best… toch?

Soms weten bepaalde actualiteiten mij zo te fascineren dat ik er over moet schrijven. Terwijl ik dit typ vraag ik me af of ik me als man hiermee wel moet bemoeien. Maar ik vrees dat het ons allemaal aangaat. Ja, je bent waarschijnlijk een vrouw die dit leest. En nee, het gaat niet over jou, je haar zit perfect en die broek maakt je niet dik. Dat gezegd hebbende zie ik De laatste tijd vaak Facebook posts viral gaan met titels als: “Een maatje meer mag best”, “Plus size model wil voorbeeld zijn” en “De mooiste ronde vrouwen”. Je raadt het misschien al, allemaal geschreven door vrouwen. You got my attention.

Onderzoek naar plus size model

Een recent onderzoek van de Florida State University heeft uitgewezen dat plus size modellen de psychische gezondheid van vrouwen verbeterd. “Goed nieuws!” kopt de Marie Claire. En ook de Elle is lyrisch over plus size modellen. Uit het onderzoek kwam naar voren dat vrouwen zich prettiger voelden bij het zien van vrouwen met gemiddelde en bovengemiddelde maten. Ze voelden zich zelfverzekerder en vergeleken zich minder met het model. Bij het zien van een slank model gingen ze zich wel vergelijken en voelde ze zich slechter over hun eigen lichaam. Dat is dus waarom iedere hottie een ugly friend heeft.

Achter die virals zitten waarschijnlijk dezelfde typtrutjes die schrijven over onderwerpen als dat mannen deze zomer best met een bierbuikje mogen rondlopen. Wetenschappelijk goed onderbouwd met het feit dat ze een strandfoto hebben gezien van Leonardo Dicaprio die niet in shape is. Terwijl ze even vergeten zijn dat een bierbuik een voorbode is van het metaboolsyndroom. En niet te vergeten dat de combo van een te zwaar lijf en een ongezonde leefwijze consequenties heeft voor de bloeddruk, het cholesterolgehalte en het testosteronpeil. Wat weer kan leiden tot erectiestoornissen, diabetes en hart- en vaatziekten. Nee geef jij je vriend nog lekker een extra biertje met wat bifi worstjes.

Jij hebt lekker meer rollen

Dat vergelijken is waarschijnlijk een vrouwen dingetje. Mannen doen dat niet of in ieder geval niet bewust. En als ze het al doen, laten ze dit vooral niet merken. De dikke modellen… oh wacht even. Dit mag ik helemaal niet zeggen; bodyshaming oh-emmm-gee. Iemand dun noemen mag gelukkig wel. Dus laat ik ze de ‘niet dunne modellen’ noemen. Anyhow, de niet dunne modellen zorgen er dus voor dat jij je als vrouw zelfverzekerder voelt. De conclusie die ik hier uit trek is dat jij als misschien een tikkie te dikke Nederlandse vrouw naar zo’n plus size model kijkt en denkt: zij heeft drie rollen, ik heb er twee… ik zie er best goed uit. En dat terwijl je een net worteltaartje met extra glazuur naar binnen schuift en er, zonder dat je er erg in hebt, weer een klein adertje dichtslibt.

Zo’n onderzoek met zo’n uitkomst is natuurlijk smullen voor alle online redacties. Dit willen mensen lezen. Plus size modellen zijn hot en happening. Maar wie heeft er ooit verzonnen dat deze niet dunne dames worden gezien als ‘echte’ of ‘normale’ vrouwen? Een topmodel is een uitgehongerd scharminkel met wat losse vellen op haar skelet die haar lunch 3x herkauwd en weer uitspuugt. Een plus size model daarentegen is een zelfverzekerde vrouw die sterk in het leven staat, de kaas met wat extra jam niet van het brood laat eten, trots is op haar lichaam en dit ook uitdraagt. En haal het vooral niet in je hoofd om iets negatiefs te zeggen over het laatste geval. Dan ben je dus aan het bodyshamen zoals ik net bijna deed. Het zijn allebei twee uitersten.

Nederlander is te dik

Goed nieuws dus Marie Claire… dat jullie een viraltje pakken en al jullie lezers nu zonder schuldgevoel hun hand in een zak Nibbits laten vallen ja. Is het goed als ik dit slecht nieuws vind? Ik zou het liever een keer van een andere kant willen bekijken. Plus size modellen zie ik als een weerspiegeling van wat er aan de hand is in ons land. 43% van de Nederlandse bevolking is te dik. Te niet dun, sorry. Van jouw tien bff’s,  zijn er dus vier te dik. Waarvan er zelfs eentje ernstige overgewicht heeft. In 2040 ligt dit percentage op 60%. Zorgen deze plus size modellen er juist niet voor dat we het oké gaan vinden dat we eigenlijk te dik zijn? Dat jou zelfbeeld juist minder wordt omdat je straks je eigen vageegee niet meer kunt zien door het eten van al die zakken m&m’s? Dat je je niet meer rot voelt over die drie dubbele onderkin en je gezondheid daarmee gevaar loopt?

Mij hoor je niet zeggen dat iedereen er kneiter afgetraind bij moet lopen. En er is niks mis met ‘een maatje meer’. Vijf, zes of zelfs zeven maatjes meer wordt een ander verhaal. Dit maakt het begrip ‘plus size’ ook een beetje fuzzy. Echter vind ik het wel raar dat we mensen niet mogen of durven aan te spreken op slechte gewoontes als bijvoorbeeld roken of te veel eten. Het zijn juist de mensen die goed voor hun lichaam zorgen die regelmatig de volle laag krijgen. “Sla je niet door met je bakjes”, “Eet gewoon een stukje taart, stel je niet aan”, “Ik vind dat echt niet mooi dat gespierde”, “Zou je niet eens wat minder trainen?”… en zo kan ik nog wel even doorgaan. Is het jaloezie? Of misschien de maatschappij die gezamenlijk heeft bepaald dat dik zijn het nieuwe ‘normaal’ is?

Dun, döner, dunst

Kort door de bocht is het plus size model een dikke middelvinger naar de huidige modellenwereld. De wereld die is doorgeslagen met een bizar eisenlijstje waaraan je moet voldoen voordat je ‘in the picture’ komt. Een knap koppie alleen is daar niet genoeg. En een beetje babyvet op je buik al snel te veel. Dat de modellen die wij te zien krijgen in bladen of online er vaak te dun uitzien heeft natuurlijk met maar één ding te maken: geld. Als bedrijven merken dat ze meer verkopen met een dun model, dan gaan ze echt niet ineens een dikker model gebruiken omdat jij als individu dat graag wilt. Sex sells. Dun dus blijkbaar ook.

Even voor de duidelijkheid: ik ben hier niet om te oordelen en doe vooral lekker waar jij je goed bij voelt. Maar ik zit wel met een aantal vragen. En hopelijk ben jij hier om daar antwoord op te geven. Ik vraag me dus hardop af of we nou echt zo hard in onze worstenvingerhandjes moeten knijpen met de ontwikkeling van het plus size model. Over een paar jaar zijn er meer mensen te dik dan ‘normaal’.

Moeten we ons niet meer zorgen gaan maken om deze groep? In plaats van de slechts 2,3% van de mensen die met ondergewicht kampt, wat zogenaamd door al die skinny modellen wordt veroorzaakt? In hoeverre kan een plus size model een beter voorbeeld zijn dan een model? Worden wij als mens niet juist dikker van het zien van alleen maar dikke mensen(kuddegedrag) om ons heen? En waarom worden plus size modellen gezien als ‘echte’ of ‘normale’ vrouwen? Help a girl out.

Ik ben benieuwd hoe jullie hier over denken. Niet zo dunne groetjes!

Join the discussion 7 Comments

  • Donya schreef:

    Finally someone said it. 🙌 zo verschrikkelijk mee eens! Tegenwoordig zie je op facebook wel eens plaatjes over meiden die echt wel 10 maatjes teveel heb met daaronder alle liefdevolle reacties “respect!” “You go girl” en “say no to body shaming”. Nou van mij mogen die mensen zich stuk voor stuk wél gaan schamen want over 10 jaar kan je dood zijn als je zo doorgaat. Slanke modellen zouden ook een voorbeeld moeten blijven, niemand weet wat ze per dag naar binnen schuiven maar een voorbeeld nemen aan iemand met maatje 36 is nog altijd veel beter voor je lichaam dan een voorbeeld nemen aan iemand met maatje 48.

  • Dilan schreef:

    Ha Woedie,

    Hoe ik denk over de plussize modellen? Ik vind het eerlijk gezegd een ongezonde hype. Natuurlijk, ik krijg een positiever zelfbeeld als ik mijzelf vergelijk met een ‘plussize’ model dan dat ik naast een ‘minisize’ (heet dat zo?) model staat. Maar waar ik mij het beste bij voel? Als mezelf niet met welk model dan ook vergelijk.

    Ik zou het vrij tof vinden als men, in plaats van in plus of min te kijken, gaat kijken naar de gezondheid. Natuurlijk hoeft niet iedereen een knetterharde sixpack of airbagbillen te hebben. Maar ik vind wel dat iedereen verantwoordelijkheid moet nemen voor zijn of haar gezondheid.

    So what als je maatje 34 hebt, misschien zitten je aderen wel verder verstopt dan de gemiddelde openbare wc op festivals. En nee, die ene persoon op de loopband heeft geen ‘killerbody’, nee, ze heeft zelfs een zacht buikje en geen zichtbare belijning op haar benen. Maar ondertussen heeft ze misschien wel uitstekende waarden bij een algeheel gezondheidsonderzoek.

    Afijn, wat ik vind… Er zou gewoon meer nadruk moeten liggen op algehele gezondheid. En haal die modellen alsjeblieft uit hun plussize hokken en laat ze vrij. Zet gewoon gezonde modellen op de catwalk en kies modellen op basis van uitstraling, in plaats van broekmaat en lengte. Want zeg nou zelf, 95% van de Nederlanders ziet er zowel niet als minisize dan als plussize model uit.

    Groetjes,
    Dilan

  • Puck schreef:

    Ik vind je hebt totaal gelijk… maar ik Zie modellen die echt zo dun zijn en ik was gister in de niet blue lagoon maar die ander in IJsland waarvan de naam niet uit te spreken. ongegeneerd mensen te bekijken (dat doet toch iedereen) iedereen loopt daar in bikini en zwembroek en zag mensen die zeker niet dun maar ook niet dik (niet dun) zijn maar gewoon normaal zijn en er een klein rolletje is en er gelukkig uit zien. Mijn vraag is dan always waarom gebruiken we niet de normale mensen en de dunne modellen mogen gewoon blijven want het blijven modellen 😉
    En dat is mijn mening 😉

  • Yvette schreef:

    Hey!
    Ik heb jouw blog zitten lezen en ben het met je eens hoor! Maar.. in deze modewereld valt iemand met maatje 38/ 40 al bij plussize. Als je pech hebt dat je breder gebouwd bent dan zit je daar al vrij snel aan. Ookal let je dan wel op je eten en sport je wel regelmatig.. en ja ik heb het nu over mijzelf.. ik ben echt niet dun en ik val ook echt ver in de plussize kant met m’n maatje 44/46 .. maar dat wil niet meteen zeggen dat ik elke dag stukken taart weg zit te werken.. integendeel. Ik sport regelmatig en ik eet verantwoord. Dus geen hele zak chips maar een stukje komkommer bijvoorbeeld..

    Wat ik wil zeggen.. ik ben het met je eens dat je steeds meer modellen ziet die gewoon echt ongezond dik zijn.. maar dan heb je het toch al gauw over de vrouwen met maat 50 en meer.. en nogmaals in de modewereld valt maat 40 al onder plussize.. het is dus maar net hoe je de term plussize wilt zien..
    Groetjes!

  • Zoe schreef:

    2 woorden: GE-WEL-DIG geschreven!!!
    En ben het helemaal eens met je artikel👍 (oke iets meer woorden dus)

  • Maike schreef:

    Eindelijk iemand die het hardop durft uit te spreken! Ik ben het volledig met je eens dat magere en zogenaamde plus size modellen met “een maatje meer” twee uitersten zijn, die beide nier gezond zijn. Dat maatje meer lijkt in de meeste gevallen vooral op zware obesitas, en dat is zeker geen goed voorbeeld. Hopelijk valt dat kwartje bij meer mensen!

  • Yvonne schreef:

    Helemasl mee eens. Het is een afspiegeling van onze huidige maatschappij.

Laat een bericht achter

Close